Een strandidee dat zichzelf bijna verkoopt…

Er zijn van die dagen waarop niets hoeft. Gewoon zonder idee langs het strand lopen en we zien wel wat we doen. We parkeren de auto vaak bij Castillo Sohail en lopen dan langs de boulevard en het strand. Vandaag was zo’n dag.

Al een tijdje staat er een leeg pand op de boulevard. We grappen wel eens dat we er een pannenkoekenhuis van kunnen maken. Leuk idee, minder leuk om er zelf iedere dag achter de plaat te staan. Dat zien we ons niet doen. En toch, iedere keer als we erlangs lopen, lijkt het pandje zachtjes te fluisteren: “Doe iets met me.”

Vandaag kreeg ik ineens een ingeving.

Stel je dit voor: je ligt op het strand. Het is warm. Je hebt dorst. Maar opstaan? Geen zin. Dus je opent een app, zet je locatie aan en bestelt een koelbox. Tien minuten later staat er iemand met een box vol koude drankjes, snacks en fruit. Alles wat je nodig hebt om vooral te blijven liggen. Dankzij de locatie word je zo gevonden en met QR‑codes en een logo op de koelbox is het voor andere strandgangers meteen duidelijk: dit wil ik ook.

De naam? ChillBox Fuengirola.

Het lege pandje wordt de basis: koelboxen vullen, karretjes klaarzetten en bestellingen verdelen. Simpel, klein en efficiënt. Dat is pas out of the koelbox denken. Geen restaurant, geen keuken, geen gedoe. Je verkoopt geen drankje, je verhuurt gemak.
Een koelbox mét inhoud. En dat voelt ineens verrassend slim.

En dan de realiteit. Is het een briljant idee? Absoluut. Dit verkoopt zichzelf. Maar ga ik hier mijn fijne baan bij aaff voor opzeggen, na 33 jaar dienstverband? Nee, zeker niet. En dat is prima.

Sommige ideeën zijn er gewoon om even bij te blijven hangen. Om te dromen.
En om te denken: als iemand dit ooit doet, werk het nog wat verder uit, wil ik wel een beetje meedelen.