Wie kent ze niet: de witte dorpen van Andalusië. Verspreid over de heuvels liggen ze daar, felwit tegen het landschap, vaak versierd met bloemen langs de muren en met uitzicht dat soms tot aan zee reikt.
Mijas Pueblo is misschien wel de bekendste van allemaal.
Vanaf ons appartement rijd je er in nog geen half uur naartoe. We parkeerden in de grote parkeergarage onder Plaza Virgen de la Peña. Voor één euro staat de auto er de hele dag. Geen gedoe met zoeken naar een plek in de smalle straatjes en je staat meteen op het centrale plein waar je je bezoek goed kunt beginnen. Dat plein is ook meteen het levendige punt van het dorp: terrassen, mensen die samenkomen en het startpunt van ritjes met onder andere de bekende ezels en de tuk‑tuks.
Dit keer hebben we een deel van het dorp verkend met een elektrische tuk‑tuk. Daarmee kom je op plekken waar je normaal niet zo snel komt. Boven het dorp stop je bij uitzichtpunten met zicht over de Costa del Sol en de Middellandse Zee. Rustige plekken, net buiten de drukte van het centrum. Onderweg rijd je langs de oude stadsmuren en tuinen, zie je de arena van Mijas en kom je ook in wijken waar het gewone leven zich afspeelt. Het vertrekpunt ligt aan de Avenida del Compás, vlak bij het miniaturenmuseum Carromato de Max. Boeken gaat het makkelijkst via WhatsApp op +34 626 257737.
Na de rit met de tuk-tuk zijn we zelf nog door het centrum gelopen. Via smalle paden en trappetjes kom je vanzelf in het ene na het andere straatje. Het ene moment loop je tussen de winkels met souvenirs, het volgende stuk is het ineens rustiger. Er is veel handwerk te vinden, zoals keramiek, leren producten en sieraden. Sommige winkels zijn duidelijk op toeristen gericht, andere voelen kleinschaliger en persoonlijker.
Tussen de winkels ligt ook een klein museum: het Museo Histórico‑Etnológico de Mijas (Casa Museo). Het is niet groot, maar geeft een inkijkje in hoe het dagelijkse leven in Mijas er vroeger uitzag. Het museum zit in het oude gemeentehuis en voor een klein bedrag loop je er zo even binnen.
Boven het dorp liggen de tuinen bij de oude stadsmuren. Een rustige plek om even rond te lopen, met uitzicht over de kust en de bergen. Je loopt langs de restanten van het oude fort en komt vanzelf bij verschillende uitzichtpunten.
Op heldere dagen schijnt het zelfs mogelijk te zijn om de Straat van Gibraltar en Afrika te zien. Wij hadden dat niet, maar het uitzicht blijft bijzonder. Vanaf het uitkijkpunt zagen we in ieder geval ons eigen appartement liggen.
